Het is alweer jaren geleden, dat de goudprijs piekte op een niveau van $ 1.921 per troy ounce. Sindsdien is het geleidelijk bergafwaarts gegaan. Het besluit van de Fed om in meerdere kleine stapjes de rente te verhogen, leek het lot van goud als beleggingsklasse definitief bezegeld te hebben, maar recentelijk is aan de neergang een einde gekomen.
Beleggers, die in 2015 nog massaal afscheid namen van het goud, doen nu het omgekeerde. Het onbehagen onder beleggers is groot. Het feit dat Europa, Japan en kleine landen als Zweden en Zwitserland steeds nadrukkelijker het wapen van de negatieve rente hanteren, is verantwoordelijk voor dit groeiende gevoel van onbehagen. De alom aanwezigheid van negatieve rente versterkt het al lang sluimerend gevoel, dat het met de wereldeconomie de verkeerde kant op gaat. Het heeft ook het idee doen post vatten, dat centrale bankiers aan het einde van hun Latijn zijn. Hun gereedschapskist ter bestrijding van de te lage inflatie en de te lage economische groei lijkt nu bijna leeg. En dus wijkt de belegger uit naar zijn traditionele veilige haven, goud. Diezelfde belegger lijkt er trouwens ook van overtuigd, dat jaren van monetaire verruiming funest zijn geweest voor de waarderingen. Koersen van een veelheid aan effecten zijn door al dat gratis geld veel te hoog opgelopen. Het is dus maar het beste om een veilig heenkomen te zoeken, voordat deze ballon met gebakken lucht gaat ontploffen.
Het gedrag van de belegger lijkt daarmee rationeel en de cijfers staven dat ook. Een studie van JP Morgan vanaf 1975 toont dat aan. Goud heeft in die afgelopen periode beter gerendeerd dan een mandje van aandelen, obligaties en commodities. Daar was wel een voorwaarde aan verbonden. De rente moest laag zijn en de neiging vertonen om nog verder te gaan dalen. In die gunstige omstandigheden liet goud een maandelijks rendement zien van 1,4%. De bankiers zijn daarom van mening dat de prijs van goud voor het einde van 2016 een niveau van $ 1.250 per troy ounce kan aantikken.
De stijging van de prijs tot dusverre is vooral te danken aan de instroom in zogeheten gold-backed ETF’s. Daarvoor groeit de belangstelling in alle delen van de wereld. Of een hoger prijsniveau structureel kan worden hangt van meer factoren. Zo zou het prettig zijn als in China en India de vraag naar fysiek goud eveneens een opleving laat zien. Een andere factor van belang is het aanbod. In 2015 is volgens the World Gold Council de productie van goud voor het eerst sinds 2008 weer licht gedaald. Als die daling voorlopig blijft aanhouden, dan kan de stijging wel eens structureel blijken.
Volgens de meeste analisten is het nog echt te vroeg om te juichen. In hun visie hoeft de economische berichtgeving maar weer iets positiever te worden, of veel beleggers ruimen hun goud weer op. Er zijn echter dissidenten zoals ABN AMRO. Daar geloven ze, dat de prijs naar $ 1.300 kan nog voor het einde van het jaar. Er is teveel slecht nieuws in omloop. Bovendien lijkt de Fed afgestapt van het idee om in 2016 de rente verder te verhogen. Er is groeiende twijfel over de kracht van de economie in dat land. In zo’n omgeving is het onwaarschijnlijk dat de zon plotseling gaat doorbreken!