Afgelopen weken heeft de Nasdaq Composite weer enkele malen de magische barrière van 5000 punten doorbroken. Dat gebeurde ruim 15 jaar geleden voor het eerst. Het hoge niveau van toen staat symbool voor de internetbubbel van die dagen. Het waren de dagen dat beleggers grif belegden in internet- en technologiebedrijven die nog nooit winst hadden gemaakt en waarvan je je oprecht mocht afvragen of ze ooit winst zouden maken. Voor de grote beleggers was het schieten met hagel in de hoop dat er een voltreffer tussen zou zitten.
De Internet bubbel is geknapt en de Nasdaq Composite daalde in recordtijd naar een niveau van pakweg 1000 punten. Anno 2015 zijn we terug op het niveau van 2000 en dat werpt de vraag op of ons een herhaling van zetten wacht. Volgens menig analist hoeven we daar niet echt bang voor te zijn. Ze wijzen erop, dat in tegenstelling tot 2000, de gang omhoog naar 5000 er rustig en gecontroleerd uitziet. Dat was 15 jaar geleden wel anders. In 1998 steeg de Nasdaq met maar liefst 39,6% om vervolgens in 1999 bijna letterlijk te exploderen met een stijging van 85,6%. Iedereen wist in die dagen, dat het op die manier wel mis moest gaan, maar niemand wilde het feestje missen. Wie als professioneel belegger bovendien niet participeerde in de gekte van het moment, moest vaststellen dat zijn portefeuille een underperformance liet zien.
Een ander niet onbelangrijk verschil met toen is, dat de ruggengraat van de Nasdaq bestaat uit gezonde bedrijven die een mooie en gestage winstgroei laten zien. Denk daarbij vooral aan bedrijven als Apple, Microsoft en Google. De snelle, innovatieve bedrijven van nu maken in tegenstelling tot hun voorgangers aan het begin van deze eeuw wel winst en genereren vaak een razendsnelle omzetgroei. Daarnaast is ook de samenstelling van de Composite veranderd. Bestond in 2000 de index voor meer dan 60% uit technologiebedrijven, vandaag de dag is dat aandeel geslonken tot onder 40%. Bovendien is de gemiddelde leeftijd van de bedrijven gestegen van 15 jaar naar 25 jaar. Dan kun je moeilijk blijven volhouden, dat de Nasdaq de speeltuin is van jonge overgewaardeerde nieuwlichters. Tenslotte zijn de waarderingen van nu veel lager dan die anno 2000. Nu komt de koerswinstverhouding van de Nasdaq uit op ongeveer 31X tegen 175X in 2000.
Natuurlijk is een K/W van 31X niet bepaald aan de lage kant, maar daar staat tegenover dat de Nasdaq het met een groei van 4% in dit jaar het beter doet dan de bredere indexen. Die zijn amper van de plaats gekomen. De groei is vooral te danken aan de goede prestaties van de technologiebedrijven. Dat segment is dit jaar alweer met 17% gestegen. Beleggers beschouwen technologiebedrijven nog steeds als bedrijven die in staat zijn prijzen tegen de stroom in te verhogen. Dat kunnen ze, omdat ze vaak voor hun groei niet afhankelijk zijn van de staat van de economie. Analisten verwachten dan ook dat de top tien technologiebedrijven hun omzet met gemiddeld 14% kunnen laten stijgen, terwijl de traditionele blue chip bedrijven uit de S&P 500 moeite zullen hebben om te groeien. Techbedrijven als Apple en Microsoft reserveren bovendien kolossale bedragen voor de dividenduitkering en voor het inkopen van eigen aandelen. Dat steunt de koers van de betreffende bedrijven. In 2000 keerden de meeste bedrijven in de Nasdaq geen of mondjesmaat dividend uit.
Kortom, de Pietje Bel jaren van de Nasdaq liggen definitief achter ons. De index lijkt volwassen geworden, zij het een speelse volwassene met een open oog voor innovatie. Dat maakt de Composite zo interessant voor de belegger die wel van een vleugje risico houdt.